برای اینکه بتوانید مطالب ویژه را بخوانید ابتدا باید ثبت نام کنید و سپس عضو ویژه شوید.

برای ثبت نام بر روی دکمه زیر کلیک کنید.

 

از سال 1394 بود که پیمانکاران کشور با مقوله جدیدی به نام اوراق مشارکت و اسناد خزانه اسلامی آشنا شدند. موضوع از این قرار بود که کارفرماهای دولتی بابت طلب پیمانکاران عمرانی (که بعدا حوزه بهداشت و درمان را نیر شامل شد) که.....

از سال 1394 بود که پیمانکاران کشور با مقوله جدیدی به نام اوراق مشارکت و اسناد خزانه اسلامی آشنا شدند. موضوع از این قرار بود که کارفرماهای دولتی بابت طلب پیمانکاران عمرانی (که بعدا حوزه بهداشت و درمان را نیر شامل شد) که به دلیل عدم توانایی دولت و محدودیت منابع بعضا چندین سال به صورت معوق مانده بود، تحویل انواع اوراق مشارکت و اسناد خزانه  را جایگزین وجه نقد رایج کردند.

این طرح هم مانند هر طرح دیگری مزایا و معایبی داشت که یکی از مهمترین مزایای آن در وهله اول تسویه بدهی و معوقات چندین ساله پیمانکاران بود که به هر ترتیب خون تازه ای را در رگ های این صنعت تزریق کرد. به مرور زمان این اوراق مشارکت و اسناد خزانه، تنوع زیادی از جنبه نرخ سود اوراق مشارکت و همچنین تاریخ سررسید پیدا کرد.

در قانون بودجه دولت و در امیدنامه این اوراق ذکر شده که نقل و انتقال این اوراق صرفا پس از پذیرش در بورس یا فرابورس قابل انجام خواهد بود.

مشکل از زمانی شروع شد که اختلاف زمانی صدور این اوراق به نام پیمانکاران تا زمان قابل معامله شدن در فرابورس فاصله زیادی گرفت، زیرا پیمانکاران به دلایلی قصد فروش و تامین نقدینگی پروژه های خود را داشتند، اما مرجعی رسمی برای فروش وجود نداشت. این فشار فروش محلی شد برای خریداران حقیقی و حقوقی که این اوراق را هرچه ارزانتر و حتی با نرخ های سالیانه 40 درصد تنزیل از پیمانکاران خریداری کردند. ناآشنایی پیمانکاران با حوزه بازار سرمایه و تامین مالی بورس نیز مزید علت شد. این رخدادها به جایی کشیده شد که بانک مرکزی در بخشنامه ای نقل و انتقال این اوراق را توسط بانکهای عامل (مسکن، کشاورزی، تجارت، رفاه و ملی) ممنوع اعلام کرد.

این بخشنامه با نیت کمک به پیمانکاران صادر شده بود، اما دقیقا بر خلاف آن عمل شد و خریداران کمتری حاضر به خرید اوراق بودند؛ لذا نرخ تنزیل ها مجددا به ضرر پیمانکاران کاهش یافت. معاملات نیز به سمت معاملات وکالتی و دفترخانه ای با ریسک بالا برای طرفین تغییر مسیر داد. نرخ های جذاب تنزیل اوراق باعث شد که اکثر صندوق های رسمی بورس و شرکت های سرمایه گذاری نیز به سمت خرید این اوراق هجوم آورند.

در آن زمان سازمان بورس و اوراق بهادار طی بخشنامه ای خرید هرنوع اوراقی خارج از بورس ها و بدون پذیرش در فرابورس را برای صندوق های بورسی ممنوع اعلام کرد. این بخشنامه نیز با حذف بخش عمده ای از خریداران، مجددا به ضرر پیمانکاران تمام شد. واقعیت این بود که نرخ های جذاب این اوراق برای خریداران، توجیه لازم برای دور زدن قانون و یافتن راه حل های جدید و حتی پذیرفتن مخاطره عدول از قوانین ابلاغی بورس و بانک را به خوبی پوشش می داد.

 نکته جالب این بود که بانک مرکزی و سازمان بورس به جای صدور بخشنامه و سعی در کنترل بازار با ایجاد محدودیت و وارد کردن ریسک بزرگ به هردو صنعت بازار سرمایه و جامعه پیمانکاری، هنوز پذیرش اوراق را به نتیجه نرسانده بودند.

در نهایت در زمان نصب کابینه جدید و وزیر اقتصاد و دارایی در سال 1396، وزیر جدید در اولین فرمان، دستور پذیرش تمام اوراق و اسناد در فرابورس را صادر کرد و پذیرش اسناد طی یک هفته پس از این ضرب الاجل صورت گرفت. نرخ تنزیل اوراق در بازه تغییر یک هفته ای قبل از پذیرش و بعد از پذیرش در فرابورس از حدود 35 درصد در بازار آزاد به 18 درصد در فرابورس تقلیل یافت و چه بسیار پیمانکارانی که ضرر های هنگفتی را طی این دوران متحمل شدند و چه بسیار خریدارانی که در بازه کم، سود سرشاری را به دست آوردند. البته ناگفته نماند که زیان پیمانکاران نیز مساوی با زیان کارفرماها بود که توضیحات این چرخه زیان در این مقال نمی گنجد.

شما اجازه ارسال نظر در این بخش را ندارید. ابتدا می بایست ثبت نام کنید.